🀄 LERNULUDE · ĉina kurso · leciono 9 ‹ Leciono 8 Leciono 10 › 🔊 aŭdio normale aŭ 🐢 lante
Oka leciono · praktika — la pronomoj, la pluralo kaj la posedo

La Pronomoj — Mi, Vi kaj la Tri Ĝemeloj Tā

En la sepa leciono vi renkontis la amikojn; nun venas la vortoj por paroli pri ili. La ĉina pronomaro estas malgranda kaj lerta: 我你他她它 kovras mi-vi-li-ŝi-ĝi — sed kun sekreto, kiun Esperanto ne havas: li, ŝi kaj ĝi ĉiuj sonas egale (), kaj la diferenco vivas nur en la skribo. La pluralon faras unu sola silabo, men; la posedon unu sola vorteto, de — kiun vi jam renkontis kiel la plej oftan signon de la lingvo. Kaj kiel deserto: la ĉina havas du “ni” — unu kun vi, unu sen vi.

🈶 10 pronomoj: mi → ili 🔑 们 pluralo · 的 posedo 🔊 sonponto: nudaj silaboj w/y 💬 1 dialogo: 他是谁? 🎤 parol-ekzerco · 🧩 2 kvizoj

🗺️ La mapo — tri personoj, unu rigardo

Kvar kartoj resumas la tutan sistemon. Legu de supre malsupren: la unua persono, la dua (kun sia ĝentila ĝemelo), la tria (kun siaj tri ĝemeloj!) — kaj la du ŝlosiloj, kiuj ĉion malfermas: por pluraligi, por posedi.

1-a persono
wǒ — mi
我们 wǒmen — ni
咱们 zánmen — ni kun vi!
2-a persono
nǐ — vi
nín — Vi (ĝentile)
你们 nǐmen — vi (pluraj)
3-a persono
tā — li · tā — ŝi
tā — ĝi (aĵoj)
他们 tāmen — ili
La du ŝlosiloj
men — pluraligilo: X → ili- grupo
de — posedigilo: 我的 → mia
Koloroj de la tonoj: 1 ā 2 á 3 ǎ 4 à ◦ neŭtrala
LA ŜLOSILO DE LA TUTA LECIONO — TĀ, TĀ, TĀ: Esperanto distingas li·ŝi·ĝi per la sono; la ĉina distingas ilin nur per la skribo: (homo kun la radiko de homo), (kun la radiko de virino — la ü-vorto de la kvara leciono!), (kun la radiko de aĵo). En la buŝo, ĉiuj estas . Do aŭdante “tā shì wǒ de péngyou” vi neniam scias ĉu li aŭ ŝi — kaj tion la aŭskultanto komprenas el la kunteksto, ĝuste kiel ĉe la frato-demando 哥哥弟弟 en la kvara leciono. La ĉina lingvo simple ne ĝenas pri genro.
🔑 Rememoro pri la tonŝanĝo: hodiaŭ ĝi kaŝas sin en la plej utila eta frazo de la mondo: 我也 “ankaŭ mi” — du 3-aj tonoj kune → ! Same 你也 = “ankaŭ vi”. La malnova regulo de 你好 kaj 五口人, nun en la pronomoj. Kaj revenas en 一起: yì qǐ.

🙋 La unua kaj dua personoj — mi kaj vi

La pronomoj de la parolanto kaj la aŭskultanto — plus la ĝentila ĝemelo, kiun vi jam uzas ekde la salutoj.

Pronomo 1 el 10
SencoMi — la parolanto. La unua vorto, kiun ĉiu infano lernas.
Kunmetaĵoj 我们 men — ni 我的 de — mia 自我 — memo, ego (自 “mem” — el 自远方来, Leciono 8!)
🖐️ La signo origine pentris manon tenantan lancon — “mi estas tiu, kiu tenas”. Rigardu la maldekstran flankon: la hoko estas la mano. Kaj la sono: silabo nuda, sen konsonanto — la w estas nur rondiĝo de la lipoj por u: la sonponto sube traktas ĝin!
↻ mi, ni, mia
Pronomoj 2–3 el 10
你 · 您
· nín
SencoVi — ĉiutaga · Vi — formala kaj ĝentila (la “ci/vi” inversigite de Esperanto!).
Kunmetaĵoj 你们 men — vi (pluraj) 你的 de — via 您好 nín hǎo — “bonan tagon, sinjoro” (el Leciono 2!)
🎩 estas kun la koro sube — “vi, kiun mi portas en la koro”: tiel la skribo pentras la ĝentilecon. Uzu ĝin al gastigantoj, aĝuloj, klientoj; inter amikoj ĝi distancigus. Kaj atentu: 您 ne pluraliĝas — al grupo da estimataj homoj oni diras 您几位 nín jǐ wèi “vi (kiom da) sidlokoj” — la klasifikilo de la sesa leciono!
↻ la parolata kaj la kora

👥 La tria persono — la ĝemeloj tā kaj la pluralo 们

Jen la koro de la leciono: tri signoj por unu sono, kaj unu silabo kiu ĉion pluraligas — eĉ la amikojn de la sepa leciono.

Pronomoj 4–6 el 10
他 · 她 · 它
· ·
SencoLi · ŝi · ĝi — tri vizaĝoj de unu sola sono.
Kunmetaĵoj 他的 de — lia 她的 de — ŝia 它的 de — ĝia
✒️ Rigardu la maldekstrajn radikojn: (homo) en , (virino — la de la kvara leciono!) en — kaj ? Ĝi origine pentris serpenton: ĉio, kio estas nek homo-viro nek homo-virino. La kun la virina radiko naskiĝis nur en la 1910-aj jaroj, inspirate de la okcidentaj lingvoj! (Kaj traserĉu la kanton de la sepa leciono: 他叫汪伦… en la poemo la amiko estas li.)
↻ tri vizaĝoj, unu sono
Pronomoj 7–10 el 10
men — la pluraliga silabo
SencoX + 们 = la grupo de X: ni, vi (pluraj), ili — kaj ĉiaj homgrupoj.
Ekzemploj 我们 men — ni 你们 men — vi (pluraj) 他们 men — ili (viroj aŭ miksitaj) 她们 men — ili (nur virinoj) 朋友们 péngyoumen — geamikoj (la radiko de la sepa leciono!) 孩子们 háizimen — infanoj
👥 estas senpeza (neŭtrala tono) kaj laboras nur por homoj: amikoj, infanoj, lernantoj — sed oni ne diras *ĉevaloj-men! Aĵojn kaj bestojn oni pluraligas per nombro + klasifikilo, kiel en la sesa leciono: 三杯茶 “tri tasoj da teo”. Kaj la sola sono, kiu malkaŝas ĉu “ni”, “vi” aŭ “ili”, estas la unua silabo: -men, -men, -men — la orelo do aŭskultas la komencojn!
↻ la homgrupo-farilo
🎁 LA BONUSO-PERLO — du “ni”: 咱们 kontraŭ 我们: Esperanto havas unu ni; la ĉina havas du. 咱们 zánmen signifas “ni, inkluzive vin, kiu aŭskultas” — la ni de la komuna ago; 我们 estas “ni sen vi” — la ni de mia grupo, parolata al eksterulo. Do “ni iru (vi ankaŭ)!” estas 咱们走! zánmen zǒu — kun “iri” el la proverbo de la kvina leciono kaj la plata z de la sonponto sube. Al gastiganto: 咱们一起学! zánmen yìqǐ xué! “ni kune lernu (vi kaj mi)!”

🔑 La posedo — la magia vorteto 的

“Mia”, “via”, “lia” — la ĉina ne havas ilin kiel apartajn vortojn. Ĝi havas unu vorteton, kiu gluiĝas post ĉio: de — la plej ofta signo de la tuta lingvo, kiun vi jam renkontis en la kanto de la tria leciono. Formulo: posedanto + 的 + aĵo.

La ŝlosilo mem
de — senpeza, senkolora, ĉie-esta
SencoLa posedo-kunligilo: X + 的 = “de X”, “X-a”.
La tuta pronomaro en posedo 我的茶 de chá — mia teo 你的书 de shū — via libro 他的朋友 de péngyou — lia amiko 我们的家 men de jiā — nia hejmo (家 el L3!)
🔗 Esperanto uzas la finaĵon -a: mi → mi-a. La ĉina uzas la vorteton de: de. Kaj ĝi laboras por ĉio, ne nur pronomoj: 我的书 wǒ de shū “mia libro”, 老师的书 lǎoshī de shū “la libro de la instruisto”, 中国的茶 Zhōngguó de chá “teo de Ĉinio”. Unu vorteto por tuta gramatika klaso — la plej produktiva silabo, kiun vi renkontis en la tuta kurso.
↻ la plej ofta vorto de la lingvo
La sekreto — kiam 的 malaperas
我妈 · 你家 · 我哥
· jiā ·
SencoMia panjo · via hejmo · mia pliaĝa frato — sen 的!
La regulo ĉe familianoj la 的 falas: 我妈妈 ma “mia panjo”, 他姐姐 jiějie “lia fratino” (L6!) ĉe proksimaj ligoj ankaŭ: 我家 jiā “mia hejmo”, 我们学校 men xuéxiào “nia lernejo” Vi jam scias ĝin! 你家有几口人? jiā yǒu kǒu rén — la unua frazo de la kvara leciono, sen 的
❤️ Kial? Ĉar la familio estas tro proksima por posedo: oni ne “posedas” sian panjon per gramatika ilo. La falo de 的 estas karesnomo en si mem — la lingvo karesas ĝuste tie, kie la koro sidas. (Cetere: 妈妈 ma kaj 我的妈妈 de ma ambaŭ ĝustas; la dua nur pli emfazas “la MIA”.)
↻ posedo tro kora por vorteto
LA DEMANDO PRI POSEDO — 谁的? (shéi de? “kies?”) Se de faras “mia”, kiu faras “kies”? Simpla: shéi “kiu” (la demandvorto de la poemo 悯农! — oni ankaŭ povas diri shuí) + 的: 谁的茶? shéi de chá? “kies teo?” . Kaj la respondo estas la posedo-formulo mem: 我的! wǒ de! “la mia!”. La tuta maŝino de la posedo — demando kaj respondo — per du vortetoj.

🔊 Sonponto 7: la nudaj silaboj — kiam la vokalo komenciĝas sola

Kvin el la dek pronomoj de hodiaŭ komenciĝas per neniu konsonanto: , , … ĝis nun vi ilin legis senpense — sed jen la skriba regulo, kiu ilin kuntenas: silabo, kiu komenciĝas per iu, skribiĝas kun yw antaŭe. Kaj revenas la plata z — nun en 咱们.

w kaj y — ne konsonantoj, sed lipoj kaj lango pretaj por la vokalo
w-la w ne “elparoliĝas” — la lipoj simple rondiĝas por u kaj la voĉo komenciĝas. Silabo nuda, mola, ronda wǒ “mi” · wǔ “kvin” (L6)
y-sama rakonto kun i: la lango altiĝas, la voĉo komenciĝas tie — neniu “j”-froto kiel en la Esperanta jes yī “unu” (L7) · yě “ankaŭ” (hodiaŭ!)
yu-kaj la tria: yu estas la nuda ü — la ronda vokalo de la kvara leciono, sola en silabo yú “je” (L1)
la plata z revenas — nun en 咱
zla dentoj fermiĝas milde kaj la aero fajfas inter ili — la senvoĉa ĝemelo de la Esperanta z; jam konata el la unua leciono zán “ni (inkluziva)”
zánz + án: komenciĝu per la plata frot-z kaj lasu la 2-an tonon supreniri laŭ la tuta silabo咱们 zánmen “ni, kun vi”
MINIMUMA PARO — la tono kaj la mano decidas (🔊):
  • “li/ŝi/ĝi” “paŝi-danci” (el 踏歌, la poemo de la sepa leciono!)
  • “vi” nín “Vi (ĝentile)”
  • 咱们 zánmen “ni kun vi” 怎么 zěnme “kiel?”
La skriba regulo por memori: nuda vokalo ĉe silabokomenco neniam skribiĝas nuda — ne sed , ne ě sed , ne ū sed . (Kaj inverse: silaboj kiel de, men, kun alia vokalo bezonas neniun.) La vertikala streko en w kaj y estas “ŝirmilo”: ĝi ŝirmas la komenciĝantan vokalon.
🎁 Bonuso — kiel la ĉino demandas “kiu?”: legiĝas shéishuí — du legitaj formoj de la sama vorto (la dua, shuí, estas la klasika kaj poezia: 谁知盘中餐!). Ambaŭ ĝustas: shéi en la ĉiutaga parolo, shuí en la formala kaj poezia. Aŭskultu ambaŭ kaj elektu vian favoraton — la kurso uzas shéi en la parolo kaj respektas shuí en la poemoj.

💬 Dialogo — kiu estas kiu?

Du geamikoj rigardas foton kune — la klasika sceno, kiu elŝutas ĉiujn pronomojn de la leciono: kiu estas li, kiu estas ŝi, kies fratino, kaj kion ni ĉiuj faras kune. Aŭskultu ĝin tute, poste ludu la du roloj mem.

📖 Antaŭ la dialogo: Legu ĉi tiujn helpvortojn kaj provu memori ilin antaŭ ol legi la dialogon. Kiam vi renkontos ilin en la interparolo, vi jam rekonos ilin!

🔁 La dek pronomoj — rapida ripeta tabelo

La tuta sistemo en dek du pecetoj. Refaru la ripetan rutinon: aŭskultu ĉiun per 🔊 kaj 🐢, ripetu kun la voĉo — kaj poste prezentu vian propran familian foton per la pronomoj.

mi
我们
men
ni (sen vi)
vi
nín
Vi — ĝentile
你们
men
vi (pluraj)
li
ŝi — sama sono!
ĝi — aĵoj kaj bestoj
他们
men
ili
咱们
zánmen
ni — kun vi!
我的
de
mia
谁的?
shéi de
kies?
🔁 Ripeta rutino: aŭskultu ĉiun vorton per 🔊 kaj 🐢, ripetu kun la voĉo, poste laŭte trifoje — kaj fine priskribu realan foton: “kiu li? kiu ŝi? kies panjo?”. Notu ke 他/她/它 restas neapartigeblaj por la orelo: ĝuste tio estas la ekzerco — lasu la kuntekston decidi. Refaru la dekduopon morgaŭ kaj post tri tagoj, kiel ĉiam.

🎤 Parol-ekzerco — silabo post silabo

Du niveloj: unu silabo — la pronomoj mem kaj iliaj ŝlosiloj, kun speciala atento al la nudaj silaboj wǒ/yě kaj la paro nín/nǐ — aŭ paro da silaboj (posedo kaj pluralo), taksataj same silabo post silabo. Aŭskultu la modelon (🔊 aŭ 🐢), premu 🎤 Aŭskultu min kaj imitu la sonon — verda = ĝusta silabo, ruĝa = reprovu. Honesta rimarko: la tonoj kaj la nuanco w/z ne estas aŭtomate takseblaj — komparu ilin orele per 🐢.

1 · Silaboj — la pronomoj kaj la ŝlosiloj
2 · Paroj — posedo kaj pluralo

🧩 Memkontrolo — la oreloj kaj la skribo

Du kvizoj por fiksi la sistemon. Unue la oreloj: aŭskultu kaj elektu — ĉiuj kaptiloj sonas preskaŭ egale, la diferenco loĝas en la unua silabo (w-/n-/t-/z-!) aŭ en la tono (nín/nǐ). Poste la skribo: “la fratino de li” aŭ “la fratino de ŝi”? — jen kie la tri ĝemeloj tā montras siajn vizaĝojn. Erari estas permesate.

1 · 🎧 Aŭskultu kaj elektu la pronomon
2 · ✒️ Kiu skribiĝas kiel? — la ĝemeloj tā

🧭 La lernovojo — kulturo ↔ praktiko

La ĉina kurso alternas laŭplane: unu lecionon kulturan kaj unu praktikan. La pronomoj fermis la gramatikan kernan; nun la kultura reĝimo revenas — kaj ĝia temo kuŝas jam en la lasta linio de nia dialogo: 咱们一起学中文!

Leciono 1 · Kulturo — “Vortoj kiuj Portas Forton”. ↤ revenu al ĝi
Leciono 2 · Praktiko — salutoj kaj ĝentilaj vortoj. ↤ revenu al ĝi
Leciono 3 · Kulturo — “Vortoj kiuj Ligas la Familion” kaj 游子吟. ↤ revenu al ĝi
Leciono 6 · Praktiko — la dek du parencovortoj kaj la vokalo ü. ↤ revenu al ĝi
Leciono 5 · Kulturo — “Vortoj kiuj Nutras la Vivon” kaj 悯农. ↤ revenu al ĝi
Leciono 7 · Praktiko — nombroj kaj klasifikiloj ĉe la restoracio. ↤ revenu al ĝi
Leciono 8 · Kulturo — “Vortoj kiuj Kunigas la Amikojn” kaj 赠汪伦. ↤ revenu al ĝi
Leciono 9 · Praktiko — “La Pronomoj: Mi, Vi kaj la Tri Ĝemeloj Tā”: 我你您他她它, la pluralo , la posedo kaj la inkluziva 咱们 (tiu ĉi paĝo).
Leciono 10 · Kulturo — “Vortoj kiuj Malfermas la Vojon”: la proverboj de la lernado (活到老学到老, 温故知新…) kaj la poemo 长歌行. ▶ iru al ĝi
Leciono 11 · Praktiko — “Kie? Kien? — Demandi la Vojon”: 来去, 在哪儿?, la kompaso 东南西北 kaj la r-vosto . ▶ iru al ĝi
🌏Kruc-ligo al Esperanto: metu la du pronomarojn flank-al-flanke — mi·vi·li·ŝi·ĝi·ni·ili kontraŭ 我·你·他·她·它·我们·他们. Esperanto distingas per la sono kaj egalas en la skribo; la ĉina inverse! Kaj serĉu “mi” en la Proverbara Kolekto — Zamenhof diris pri la memo pluron da saĝaĵoj.

🧩 Radika parenco kaj escepto: 亻 kontraŭ 女

你 (nǐ), 他 (tā) kaj 们 (men, la multnombra sufikso) ĉiuj portas 亻 (la mallongigita formo de 人, “homo”) — logike, ĉar temas pri homoj. Sed rigardu 她 (tā, “ŝi”): sama elparolo kiel 他, sed la 亻 fariĝis 女 (“virino”) — la skribo mem markas la genron, kvankam la sono restas identa. Kaj 我 (wǒ, “mi”) rompas ĉion: ĝi devenas de malnova bildo de armilo, kaj havas nek 亻 nek 女. Bona memorigo, ke ne ĉiu regulo estas absoluta — sed kiam ĝi validas, ĝi vere helpas.

🖌️ Skribu per la fingro (provo)

Ne nur legu la signojn — spertu ilin skribante. Premu 👁️ Vidu por vidi la ĝustan sekvon de streketoj, poste ✍️ Provu mem kaj desegnu ĉiun streketon per fingro (aŭ muso) rekte super la kadro. La aplikaĵo kontrolas, ĉu la formo kaj ordo estas ĝustaj.

— vi
— li
— ŝi

🧪 Eksperimenta funkcio (nur en ĉi tiu leciono, por provo) — bazita sur la biblioteko HanziWriter.