Naŭa leciono · kultura mergiĝo — la lernado, la libroj kaj la vojo
Vortoj kiuj Malfermas la Vojon
La dialogo de la oka leciono finiĝis per la moto de la tuta kurso: 咱们一起学中文!zánmen yìqǐ xué zhōngwén! “ni ĉiuj kune lernu la ĉinan!” — nun venas la leciono pri la lernado mem. Kvar klasikaj proverboj — vivi kaj lerni ĝis la maljuneco, la metodo de Konfuceo por varmigi la malnovan, la majstro kiu nur malfermas la pordon, kaj la jado kiu atendas la gravurilon — kaj la kvar finaj versoj de la poemo, kiun ĉiu ĉina lernanto aŭdas en la unua lernej-jaro: 长歌行, la riveroj, kiuj neniam revenas. La radikoj de hodiaŭ — 门路道 pordo, vojo, principo — plantas la venontan praktikan lecionon pri direktoj kaj lokoj.
🈶 4 proverboj pri la lernado📜 1 poemo: 长歌行🌱 10 radikoj de la scienco🔊 sonponto: ian kaj üan🎤 parol-ekzerco · 🧩 2 kvizoj
🔊 Sonponto 8: ian kaj üan — la glitoj kiuj finiĝas per -an
La nazaj finaloj -an/-ang venis en la tria leciono; la glitaj komencoj i-/u-/ü- en la sepa kaj oka. Hodiaŭ la du familioj kuniĝas: la silaboj kiuj komenciĝas per glito kaj finiĝas per naza -an. Ili dense loĝas en la vortoj de la lernado: 千qiān, 见jiàn, 远yuǎn… kaj kaŝas la lastan grandan sekreton de la skribo: la ü post y.
-ian — glito de i al la naza an (la lango larĝa)
-iankomencu per mallarĝa i, glitu al malferma a kaj fermu per la nazo — unu silabo, tri fluoj千 qiān “mil” (L1!)
-ianla sama glito — vi ĝin portas ekde la salutoj kaj la restoracio见 jiàn “vidi” (L2) · 面 miàn “nudelo” (L5)
-iankaj la okulo de la kvina leciono — ĝi revenos malsupre kiel minimuma paro眼 yǎn “okulo”
-üan — la sama glido, sed la lipoj rondaj: ü + an (post y skribata sen la punktoj!)
-üanla granda sekreto: en yuǎn la “u” estas la ü de la kvara leciono! Post y (kaj j/q/x) la punktoj de ü simple ne skribiĝas — sama leĝo kiel yu, qu, xu远 yuǎn “malproksima” (L8!)
-üandiru ü (iii kun rondaj lipoj!) kaj glitu al la naza an — la lipoj restas pli rondaj ol ĉe -ian圆 yuán “ronda”
-üankaj la vorto por “instituto, akademio” — sama familio院 yuàn “korto; akademio”
MINIMUMA PARO — nur la lipoj decidas (🔊), poste per 🐢:
La truko: ambaŭ silaboj komenciĝas per “i-sono” kaj finiĝas per naza an — sed ĉe 远 la “i” fariĝas ü ĉar la skribo montras yu. La sama paro de lipoj kiun vi ekzercis per 你/女 en la kvara leciono — nun en versio kun naza fino. Rigardu la buŝon en spegulo: se ĝi rondas, vi diras yuǎn; se ĝi larĝas, yǎn.
La tonoj (rememoro el Leciono 1):1 ā2 á3 ǎ4 à◦ neŭtrala
UNU SIGNO, DU VOĈOJ — la kameleonoj de la skribo: en la oka leciono vi renkontis la specon tri signoj, unu voĉo (他她它 — ĉiuj tā). Hodiaŭ venas la spegulo: unu signo, du voĉoj! La ĉina havas kelkajn gravajn “kameleonojn”, kaj du el ili sidas en la proverboj de hodiaŭ:
少 = shào “juna” (en 少壮, la poemo!) aŭ shǎo “malmulta” (en 多少, Leciono 7)
行 = xíng “iri, praktiki” (en 修行, hodiaŭ!) aŭ háng “vico, branĉo” (en 银行 “banko”)
Kiel scii kiun voĉon? La vorto decidas, ne la signo sola — precize kiel en Esperanto “koro” kaj “korto” komenciĝas per la samaj literoj sed vivas tute malsamajn vivojn (unu la sento, la alia la domo).
📚 Kvar proverboj pri la lernado
Kiel en ĉiuj kulturaj lecionoj, vi trovos la signojn, la pinjinon laŭtonigitan, laŭvortan kaj liberan tradukon, la vortodisigon kaj elparolan fokuson — kaj la butonojn 🔊 Parolu / 🐢 Lante. La butono 🎵 Kanto ludos la veran kanton (filmeton faritan per IA).
🎵 La kvin kantoj de tiu ĉi leciono venos baldaŭ: kiam la filmetoj estos aldonitaj en /audio/kantoj/ (nomoj: l9-1-huodao · l9-2-wengu · l9-3-shifu · l9-4-yubu · l9-poemo-changgexing, ĉiuj .mp4), la butonoj aktiviĝos mem — ĝis tiam ili afiŝas “baldaŭ…”.
Proverbo 1 el 4
活到老,学到老
huódàolǎo, xuédàolǎo
LaŭvorteVivu ĝis la maljuneco, lernu ĝis la maljuneco.
SencoLa moto de la tutviva lernado — kaj la propra leĝo de tiu ĉi kurso. Oni diras ĝin kun rideto al iu, kiu lernas ion novan en ajna aĝo: per Esperanto, per la ĉina, per ajna pordo. Ĝia gefrato jam sonis en la kvina leciono: 活到九十九huó dào jiǔshíjiǔ “vivu ĝis 99” — per la promenado; nun per la lernado.
🗣️ Ĝuu la arkitekturon: du duon-frazoj spegulaj, 活到X + 学到Y — la rimo ne bezonas sonojn, ĝi funkcias per la ritmo kaj la revenanta lǎo. La ĉina amas tiajn ĝemel-strukturojn (vi jam vidis 海内存知己,天涯若比邻). Kaj notu: 老师 “instruisto” laŭvorte estas “maljuna majstro” — la aĝo, kiu scias, estas honorata en la vorto mem.
↻ ripetu laŭte 3×
Proverbo 2 el 4
温故知新
wēngùzhīxīn
LaŭvorteVarmigu la malnovan, kaj vi ekkonos la novan.
SencoEl la «Analektoj» de Konfuceo (2.11): kiu revenas al la jam lernita kun atento, el ĝi elkreskas la nova scio. La frazo plena: 温故而知新,可以为师矣 — “…tiu povas fariĝi instruisto” (la 师 de la oka leciono!). Tio estas ankaŭ la leĝo de nia kurso: ĉiu leciono revizitas la radikojn de la antaŭaj.
🗣️ Aŭskultu la finan silabon: xīn “nova” kaj xīn “koro” (心, L3) estas perfektaj homofonoj — “la nova” kaj “la koro” sonas idente! Kaj spegule memoru: la unua frazo de la sama unua paĝo de la «Analektoj» malfermis nian sepan lecionon (有朋自远方来); tiu ĉi verso venas de la dua ĉapitro — la libro konstante revenas al ni.
↻ ripetu laŭte 3×
Proverbo 3 el 4
师傅领进门,修行在个人
shīfulǐngjìnmén, xiūxíngzàigèrén
LaŭvorteLa majstro kondukas vin tra la pordo; la praktikado kuŝas ĉe ĉiu unuope.
SencoLa proverbo de ĉiu metio kaj de ĉiu batalarto: la instruisto povas nur malfermi la pordon — transiri ĝin kaj trairi la longan vojon estas laboro de la lernanto mem. Esperanto havas la samon: “oni povas konduki ĉevalon al la akvo, sed oni ne povas devigi ĝin trinki”.
Vortoj unuope师傅shīfu — majstro, meti-instruisto领lǐng — konduki, gvidi (la kolumon!)进jìn — eniri (el 请进, Leciono 2!)门mén — pordo修行xiūxíng — kultivi sin (budhisma praktiko)在zài — en, ĉe (Leciono 7!)个人gèrén — ĉiu homo unuope (个 el L7!)
🗣️ Rekonu la malnovajn amikojn en novaj vestoj: 进 estas la “eniru!” de la salutoj, 行 la “iri” de 千里之行 (L1) — kaj ĝuste ĉi tie ĝi legiĝas xíng, la unua kameleono de la sonponto! Kaj 修行 estas la plej bela vorto de la leciono: “korekti la iradon” — lerni kiel vojaĝo, kiun oni ĉiam rekomencas.
↻ ripetu laŭte 3×
Proverbo 4 el 4
玉不琢,不成器
yùbùzhuó, bùchéngqì
LaŭvorteLa jado, se ne gravurita, ne fariĝas vazo.
SencoEl la «Libro de Ritoj» (礼记) — kaj ĝi ĉiam venas kun sia dua duono: 人不学,不知道rén bù xué, bù zhī dào “la homo, se ne lernanta, ne ekkonas la vojon”. La bildego estas forta: ĉiu homo estas kruda jado — la plej valoroplena ŝtono de la ĉina tero — sed nur la gravurilo de la lernado elmontras la belon.
Vortoj unuope玉yù — jado不bù — ne (ĝuste ĉi tie: trankvila!)琢zhuó — gravuri, poluri成chéng — fariĝi (el 成功, L1!)器qì — ilo, vazo; kapablo道dào — vojo; la granda principo
🗣️ Du silaboj por via kolekto: zhuó — la retrofleksa zh kune kun la nova glito -uo de la sepa leciono, unu fojon tute nuda! Kaj la fina qì kun la blovo de la j-q-familio. — Kaj ĝuu la finturnon: en 不知道 “ne scii la vojon” kuŝas 道dào — perfekta homofono de 到 “alveni” (L5/L10-1)! La vojo kaj la alveno sonas idente: en la ĉina penso, scii la vojon estas alveni.
↻ ripetu laŭte 3×
📜 Bonuso: 长歌行 — la riveroj, kiuj ne revenas
Han-dinastia popolkanto (汉乐府), kiun ĉiu ĉina infano lernas en la unuaj lernej-jaroj. La poemo komenciĝas per ĝardeno en la printempo — kaj malrapide malkaŝas sian veran temon: la tempo fluas kiel rivero al la maro, kaj neniam revenas. La kvar finaj versoj fariĝis proverbo per si mem; jen ili — kune kun la esenco de la ses unuaj.
长歌行chánggēxíng — “Longa kanzono-iro”
Han-popolkanto (汉乐府), ĉ. 2-a jarcento a.K. — la kvar finaj versoj
百川东到海,bǎichuāndōngdàohǎi,cent riveroj fluas orienten ĝis la maro,
何时复西归?héshífùxīguī?kiam ili revenos okcidenten?
少壮不努力,shàozhuàngbùnǔlì,kiu en la juna forto ne klopodas,
老大徒伤悲。lǎodàtúshāngbēi.tiu en la aĝo vane ploros.
Vortoj de la poemo百bǎi — cent (el 百步, L5!)川chuān — rivero (homofono de 穿 “trabori” el L1!)东dōng — oriento海hǎi — maro (el 海内, L8!)何时héshí — kiam? (何 kiu-eco + 时 tempo)复fù — re-; denove西xī — okcidento归guī — reveni hejmen少壮shàozhuàng — la juna forto (少 shào “juna” — kameleono!)努力nǔlì — klopodi (unu el la kvin vortoj de L1!)老大lǎodà — en la granda aĝo徒tú — vane, sensukcese伤shāng — vundi, dolorigi悲bēi — trista, malĝoja
💛 La koro de la poemo: geografio kiel moralo — la riveroj de Ĉinio fluas de okcidento orienten (al la maro), do la demando 何时复西归? havas nur unu respondon: neniam. La tempo estas akvo. Tial la urĝo de la lastaj versoj — la sama voĉo, kiu en la unua leciono diris 台上一分钟,台下十年功. — Kaj tri deliciaj son-paroj: 川 chuān “rivero” kaj 穿 chuān “trabori” (de 水滴石穿!) estas homofonoj — la akvo, kiu traboras, estas mem rivero; 悲 bēi “trista” sonas ekzakte kiel 杯 bēi “pokalo” (L7!) — en la poezio la tristo kaj la pokalo ofte kuniĝas; kaj 少壮 shàozhuàng portas la kameleonon shào “juna” — ne konfuzu kun 多少 shǎo “malmulta”!
🌱 La dek radikoj de la scienco
Dek radikoj por kunporti — sep tute novaj kaj pluraj malnovaj geamikoj. Notu la lastajn kvar: 门路道 kaj la paro 东西 estas la semoj de la venonta praktika leciono.
学
xué
lerni (学习 studi)
书
shū
libro (读书 legi)
老
lǎo
maljuna (老师 “maljuna majstro”)
新
xīn
nova (≈ 心 “koro”!)
门
mén
pordo (进门 eniri)
路
lù
vojo (el 路遥, L8!)
道
dào
vojo; principo (≈ 到!)
知
zhī
scii (el 谁知, L5!)
问
wèn
demandi (el 请问, L7!)
思
sī
pensi (plata s! ≈ 诗)
🌱 Kial ĝuste tiuj dek? Ĉar ili malfermos la pordon de la deka leciono (praktika): direktoj kaj lokoj — 门 pordo, 路 vojo, 道 vojo-principo, kaj la paro 东西 oriento-okcidento (kiu krome signifas “aĵojn”! — rakontota en L11), kune kun 来去见 el la sepa leciono. Demandi la vojon estos via sekva povo.
🎤 Parol-ekzerco — silabo post silabo
Du niveloj: unu silabo — la dek radikoj de la scienco, kun speciala atento al la nova zhuó kaj al la paro s/ŝ en 思/诗 — aŭ paro da silaboj el la proverboj kaj la poemo, taksataj same silabo post silabo. Aŭskultu la modelon (🔊 aŭ 🐢), premu 🎤 Aŭskultu min kaj imitu la sonon — verda = ĝusta silabo, ruĝa = reprovu. Honesta rimarko: la tonoj kaj la lipoj de üan ne estas aŭtomate takseblaj — komparu ilin orele per 🐢.
1 · Silaboj — la radikoj de la scienco
2 · Paroj — la vortoj de la lernado
🧩 Memkontrolo — unue la oreloj, poste la memoro
Du malgrandaj kvizoj por fiksi la lecionon. Unue la oreloj: aŭskultu la vorton kaj elektu kiu el la du ĝi estas — la paroj testas la lipojn (ian/üan), la sonon (s/ŝ) kaj la tonon. Poste la memoro: kiu signo kompletigas ĉiun proverbon — kaj la poemon? Erari estas permesate — ankaŭ la malĝustaj elektebloj ion instruas.
1 · 🎧 Aŭskultu kaj elektu la ĝustan vorton
2 · 📜 Kompletigu la proverbon — kaj la poemon
🧭 La lernovojo — kulturo ↔ praktiko
Unu leciono kultura, unu praktika, alterne. La lernado ricevis siajn proverbojn kaj sian riveron; nun la moviĝo venas — la radikoj 门路道 kaj la direktoj 东西 jam atendas.
✅Leciono 1 · Kulturo — “Vortoj kiuj Portas Forton”. ↤ revenu al ĝi
✅Leciono 2 · Praktiko — salutoj kaj ĝentilaj vortoj. ↤ revenu al ĝi
✅Leciono 3 · Kulturo — “Vortoj kiuj Ligas la Familion” kaj 游子吟. ↤ revenu al ĝi
✅Leciono 6 · Praktiko — la dek du parencovortoj kaj la vokalo ü. ↤ revenu al ĝi
✅Leciono 5 · Kulturo — “Vortoj kiuj Nutras la Vivon” kaj 悯农. ↤ revenu al ĝi
✅Leciono 7 · Praktiko — nombroj kaj klasifikiloj ĉe la restoracio. ↤ revenu al ĝi
✅Leciono 8 · Kulturo — “Vortoj kiuj Kunigas la Amikojn” kaj 赠汪伦. ↤ revenu al ĝi
✅Leciono 9 · Praktiko — la pronomoj, la pluralo 们 kaj la posedo 的. ↤ revenu al ĝi
✅Leciono 10 · Kulturo — “Vortoj kiuj Malfermas la Vojon” (tiu ĉi paĝo): la proverboj de la lernado kaj 长歌行.
✅Leciono 11 · Praktiko — “Kie? Kien? — Demandi la Vojon”: 来去, 在哪儿?, la kompaso 东南西北 kaj la r-vosto 儿. ▶ iru al ĝi
🌏Kruc-ligo al Esperanto: la ĝemelo de 活到老,学到老 vivas en la Proverbara Kolekto — serĉu “lerni” kaj “libro”: “oni lernas ĝis la morto”, “ne estas tro malfrue por lerni”… Zamenhof kolektis ilin ĉiujn.
🧩 Radika parenco: 氵 (akvo)
水 (shuǐ, “akvo”) mem, kaj kunmetite en 海 (hǎi, “maro” — jam vidita en la Amikeca leciono, en 海内存知己), 温 (wēn, “varma, milda”, en 温故而知新) kaj 活 (huó, “vivi” — jam vidita en 活到九十九, Leciono 5, kaj ĉi-lecione en 活到老). La tri malgrandaj strekoj 氵 estas la mallongigita formo de 水, ĉiam ĉe la maldekstra flanko — unu el la plej oftaj radikaloj en la tuta lingvo.
🖌️ Skribu per la fingro
Ne nur legu la signojn — spertu ilin skribante. Premu 👁️ Vidu por vidi la ĝustan sekvon de streketoj, poste ✍️ Provu mem kaj desegnu ĉiun streketon per fingro (aŭ muso) rekte super la kadro. La aplikaĵo kontrolas, ĉu la formo kaj ordo estas ĝustaj.
水shuǐ — akvo
海hǎi — maro
温wēn — milda, varma
活huó — vivi
🔍 门 kaj 问 — vera parenco
问 (wèn, “demandi”) estas laŭvorte 门 (mén, “pordo”) kun 口 (kǒu, “buŝo”) enfermita interne. La formo 门 donas la sonon (mén ≈ wèn), kaj 口 donas la signifon — demandi estas kvazaŭ paroli tra pordo. Ne hazardo, sed reala konstruo: multaj ĉinaj signoj kombinas tiel “sonan parton” kun “sencigan parton”.
🏛️ De kie venas la strekoj: 学 (lerni)
Multaj ĉinaj signoj estas kunmetoj de pli malgrandaj signoj, ĉiu kun sia propra bildo kaj historio. Malkunmetu ĉi tiun:
冖
tegmento, kovrilo
+
子
infano
=
学
xué — lerni
La simpligita 学 kunigas kovrilon (冖, similan al 宀 sed pli malgrandan) kun infano (子) sube — plie la supra strekaro bildigis originale manojn manipulantajn objektojn (kalkul-bastonetojn, laŭ unu klarigo). La bildo: infano sub tegmento, la manoj okupataj per io nova — ĝuste tio, kion vi faras nun.